Handel

Powiązania partnerskie dużych sieci handlowych z podwykonawcami marki handlowej znajdują się, jak to pokazują francuskie badania empiryczne, dopiero we wstępnej fazie rozwoju. Wynika to zarówno z dominacji podejścia transakcyjnego, jak i z rozbieżności celów sieci oraz jej dostawców. Powiązania partnerskie pojawiają się dopiero w przypadku zlecania przez sieć wykonania produktów o podwyższonej jakości, których wprowadzenie na rynek wymaga przekroczenia logiki czysto transakcyjnej. Było to widoczne między innymi w procesie wprowadzania nowej gamy produktów przez sieć Carrefour. Podejście partnerskie wynika głównie ze zmiany optyki marketingowej dużych sieci. Wymaga ona zupełnie innego spojrzenia na cały proces współpracy z dostawcami i większej odpowiedzialności sieci za jakość finalnego wyrobu. Rozwój powiązań partnerskich jest szczególnie widoczny we współpracy z dostawcami z grupy małych i średnich firm. Wynika to także z układu sił w kanale rynku i wspólnoty interesów obu stron. Bardziej precyzyjne określenie formy oraz zakresu współpracy stron powoduje, iż tylko niektórzy dostawcy mogą spełniać tak szczegółowe kryteria. Wymagania te odnoszą się nie tylko do określonych zdolności produkcyjnych podwykonawcy, ale i do umiejętności skutecznej współpracy z siecią, obejmującej cały proces marketingowy. Ten nowy układ sił w kanale rynku oraz współzależność partnerów wynikają także z faktu, że coraz więcej z opisanych porozumień opiera się na współpracy z producentami, którzy po części są dostawcami dla sieci własnych marek, a po części podwykonawcami marki handlowej. W tym przypadku partnerstwo stron przyjmuje najpełniejszą postać. Elementem powiązań partnerskich jest nie tylko kontraktacja produkcji, lecz również zasady obecności w sieci marki producenta. Nowe warunki współpracy partnerskiej oznaczają de facto coraz częściej ustalenie pakietu wzajemnych świadczeń, określającego obszary współzależności stron. Głównym problemem niektórych producentów jest zatoczenie granic, w których są oni gotowi wspierać działania innowacyjne sieci handlowych,

Jeśli biernie oczekując na rozwój wydarzeń, inicjatywę w rozwiązaniu problemów kredytobiorca pozostawi bankowi, ten sięgnie po prawne narzędzia ściągania wierzytelności: skieruje sprawę do sądu, a następnie komornika. Kiedy więc kredytobiorca przestaje spłacać kredyt, bank może wypowiedzieć umowę kredytową, a następnie wystawić bankowy tytuł egzekucyjny, czyli oświadczenie banku o istnieniu długu. Tytuł egzekucyjny przekazywany jest do sądu, a ten nadaje mu klauzulę wykonalności. Oznacza to, ze staje się on tytułem wykonawczym, który jest podstawą do prowadzenia sądowego postępowania egzekucyjnego przeciwko kredytobiorcy. W wypadku kredytów hipotecznych działania egzekucyjne polegają na sprzedaży nieruchomości , która jest zabezpieczeniem kredytu (bank ma ustanowioną na niej hipotekę). Sprzedaż prowadzona jest przez komornika pod nadzorem sądu. Przeprowadzenie licytacji nieruchomości nie zamyka jednak drogi do tego, by egzekucja była prowadzona z innego majątku dłużnika, na przykład rachunków bankowych, wynagrodzenia za pracę ttd. (dzieje się tak wtedy, gdy sprzedaż nie została jeszcze przeprowadzona, ponieważ proces ten jest długi, tub juz ją przeprowadzono, ale cena uzyskana ze sprzedaży nie pozwala na pokrycie długu).

Najlepiej skorzystać z rekomendacji znajomych, którzy niedawno zbudowali dom. Z poleceniem czy bez - zawsze dobrze obejrzeć domy zbudowane przez konkret­nego wykonawcę i wysłuchać opinii mieszkańców. Warto też pojechać na budo­wę prowadzoną właśnie przez tego wykonawcę i przyjrzeć się, czy jest na niej po­rządek, czy składowane tam materiały są chronione przed deszczem, a plac budowy ogrodzony. Można też zasięgnąć opinii w oddziałach Polskiego Związ­ku Inżynierów i Techników Budownictwa.
Wybranego wykonawcę dobrze jest zapytać:
■  jaki jest status prawny firmy - o legalności firmy świadczy kopia wpisu do ewi­dencji działalności gospodarczej (dotyczy to osób fizycznych lub spółek cywilnych) lub do rejestru handlowego (jeśli jest to spółka z ograniczoną odpowiedzialnością lub akcyjna). Warto też się dowiedzieć, jak długo firma istnieje oraz jaki jest jej ad­res i telefon (czy nie jest to firma „krzak", nie VAT-owa);
■ ilu ludzi zatrudnia firma i jakie mają specjalności (np. do wykonywania robót mu­rarskich, tynkarskich, instalacyjnych),
■  co już wybudowała (by można było obejrzeć obiekt, dowiedzieć się o techno­logię, terminowość prac, jakość i cenę),
■  gdzie kupuje materiały,
■ jakim dysponuje sprzętem (poważna firma nie musi pożyczać podstawowego sprzętu i płacić za jego udostępnienie).

 

 

Spróbuj sama dotrzeć do pracodawców, rozsyłaj oferty - kilkadziesiąt, sto. Nawet, je­żeli nie otrzymasz od razu odpowiedzi, istnie­je szansa, że twoje CV zostanie zauważone i pracodawca zaprosi cię na rozmowę, gdy będziepotrzebował kogoś z twoimi kwalifikacja­mi. Może się to zdarzyć nawet parę miesięcy po wysłaniu przez ciebie oferty.

Na pewno warto zarejestrować się w agen­cjach pośrednictwa pracy. W każdym woje­wództwie działają dziesiątki tego typu insty­tucji (listę wraz z adresami znajdziesz na stro­nie www..urzedy-pracy.brukowiec.info w dziale „pośrednictwo pracy"). Koniecznie zarejestruj się też w po­wiatowym urzędzie pracy. Nie tylko będziesz mogła dostawać zasiłek, ale też otrzymasz profesjonalną pomoc. Podczas spotkań z po­średnikiem pracy (są one obowiązkowe, jeśli starasz się o zasiłek), przedstawisz swoją sy­tuację, oczekiwania i aspiracje. Warto wie­dzieć, że urzędy pracy dysponują bardzo róż­norodnymi ofertami. Znajdują się wśród nich posady i dla kasjerek czy magazynierów, i dla lekarzy, asystentek oraz wykładowców.

Wpływ uczestników centrum zakupu na proces decyzyjny jest w dużej mierze uzależniony od ich indywidualnej motywacji, osobo­wości, percepcji (głównie otoczenia, celów zakupu), wykształcenia oraz doświadczenia. Dlatego też dużą wagę przywiązuje się do mo­tywów emocjonalnych uczestników centrum zakupów, jak:

3 zdobycie uznania, dobrej opinii,

3 przyjaźń,

3 obawa przed podjęciem ryzyka.

O ile dwa pierwsze czynniki motywacyjne są dość zrozumiałe, o tyle warto zwrócić uwagę na obawę przed podjęciem ryzyka, gdyż w tym przypadku szczególną rolę, obok doświadczenia i wiedzy, od grywać będą indywidualne cechy nabywcy. Decyzja zakupu należy do kategorii decyzji ryzykownych ze względu na niepewność konsekwencji, a wiadomo, że konsekwencje te odczuje całe przedsiębior­stwo.

Ryzyko odgrywa dużą rolę w fazie poszukiwania informacji i podejmowania decyzji; ma również wpływ na zdolność do innowacji ro­zumianą jako zdolność do przyjmowania nowych rozwiązań, wybie­rania nowych dostawców.

Trzeba zwrócić uwagę na fakt, że informacje dotyczące dostawców są świadomie zniekształcane przez uczestników procesu decy­zyjnego, a ta sama informacja może zostać zinterpretowana w inny sposób przez różnych członków centrum zakupu.

Bezpieczny serwer to taki, który zapewnia ochronę danych karty kredytowej klienta podczas transakcji online. Klienci łatwo rozpoznają taką bezpieczną witrynę po ikonie zamkniętej kłódki umieszczonej gdzieś w obrębie okna przeglądarki oraz po cząstce „https://", a nie „http://" w adresie. Nie ulega wątpliwości, że bezpieczny serwer to podstawa rzetelnego biznesu internetowego. Stanowi chyba najpełniejsze z możliwych zabezpieczeń danych klienta. Witryna, za której pośrednictwem przyjmujesz i przetwarzasz dane kart kredytowych swoich klientów i na którą trafiają inne ich prywatne informacje, musi być witryną bezpieczną. Dlaczego? Korzystają one z wbudowanych w nowoczesnych przeglądarkach funkcji pozwalających na przeprowadzanie transakcji zaszyfrowanych, które są niezwykle trudne do złamania. W zbudowanie bezpiecznej metody regulowania płatności przez Internet włożono ogromny wysiłek. Za to dziś poprawnie skonfigurowany komputerowy system realizacji płatności online może być bezpieczniejszy niż podawanie danych kart kredytowych przez telefon. Tak czy inaczej, podejmując decyzję o rozpoczęciu komercyjnej działalności przez Internet powinieneś bezwzględnie zasięgnąć porady profesjonalisty w dziedzinie bezpieczeństwa w Sieci.

Najlepiej jest ograniczyć zakupy przez Internet do terytorium własnego kraju. Wtedy rzeczywiście można coś zaoszczędzić. Gdybyś bardzo chciał zrobić odstępstwo od tej zasady, naj­pierw dokładnie sprawdź dodatkowe koszty; Wypytaj dostawcę o ceny transportu. Jeśli zebrane informacje cię nie odstraszą, nie rób od razu dużych zakupów. Kup pojedynczy produkt i poczekaj, aż do ciebie dotrze. W ten sposób W praktyce się przekonasz, czy Warto Wchodzić W ten interes.

Oto dziesięć najistotniejszych wskazówek dotyczących bezpiecznego kupowania przez Internet:

1.     Kiedy za zakupy online płacisz kartą kredytową, korzystaj tylko z tzw. bezpiecznych stron - charakteryzują się one malutką ikoną zamknię­tej kłódki wyświetlaną w prawym dolnym rogu okna przeglądarki i adresem WWW rozpoczynającym się od „https://", a nie od „http://".

2.     Nigdy nie przekazuj cennych informacji finansowych za pomocą zwykłej poczty elektronicznej. O wiele bezpieczniejsze są formula­rze WWW z prefiksem „https://".

3.     Nigdy nie podawaj danych karty kredytowej jako poświadczenia wieku ani tożsamości.

4.     Nigdy nie podawaj nikomu swojego numeru PIN ( dotyczy także za­kupów przez Sieć ).

5.     Nigdy nie zdradzaj informacji dotyczących karty kredytowej na żadnym czacie, grupie dyskusyjnej ani forum dyskusyjnym (tablicy ogłoszeń).

6.     Dopilnuj, aby dostawca potwierdził dostarczenie przesyłki i przesłał ci e-mailem szczegóły dotyczące gwarancji.

7.     Przed dokonaniem zakupu zapoznaj się z zasadami reklamacji -zwrotu pieniędzy albo wymiany produktu.

8.     Przechowuj kopie całej korespondencji e-mailowej dotyczącej transakcji dokonanej przez Internet.

9.     Po otrzymaniu wyciągu transakcji przeprowadzonych przy użyciu karty kredytowej sprawdź dokładnie, czy wszystkie wymienione po­zycje to rzeczywiście twoje operacje. W razie wątpliwości skontak­tuj się ze sprzedawcą i z bankiem. Jeśli zostałeś oszukany, dobry bank powinien przejąć na siebie odpowiedzialność za skradzione kwoty - zależy to jednak od konkretnej umowy.
10.   Rzetelny sprzedawca podaje do wiadomości klienta rzeczywisty adres pocztowy (a nie tylko numer skrytki pocztowej) oraz numer telefonu i fak­su. W przypadku braku takich danych zachowaj szczególną ostrożność.